سپسیس چیست؟

SEPSIS

سپسیس یک بیماری جدی است که معمولاً توسط باکتری ایجاد میشود.

سپسیس زمانی اتفاق می افتد که باکتری در ریه، روده ها، مجاری ادراری و مثانه، سمی تولید می کند که به سیستم ایمنی بدن و ارگانها و بافتهای بدن، حمله می کند.

می تواند بسیار خطرناک باشد زیرا در صورتیکه درمان نشود، برروی کلیه ها، ریه ها، مغز و گوش اثرات خطرناکی خواهد گذاشت.

در هر فرد ودر هر سنی اتفاق می افتد ولی بیشتر در شیرخواران کم سن که سیستم ایمنی بدنشان به اندازه کافی رشد نکرده است و عفونت خیلی دیر از بدنشان دفع میشود و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف مثل HIV  شایع تر می باشد.

اگر درجه حرارت مقعدی شیرخوار شما 4/100 فارنهایت یا 38 درجه سانتیگراد باشد و علائمی شبیه خواب آلودگی، کم اشتهایی و مشکل تنفسی باشد، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

در بچه های بزرگتر علائم سپسیس ممکنست شامل تب(دهانی) بالای 5/99 فارنهایت و یا 5/37 درجه سانتیگراد باشد و همچنین خواب آلودگی، تحریک پذیری و شکایت از احساس گرما، باشد (گرگرفتگی)

اگر درجه حرارت بدن بچه شما نرمال باشد ولی هنوز نگران هستید بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

Sepsis چیست؟

وقتی که بدن به عفونت و التهاب باکتریال بطور طبیعی، واکنش نشان دهد سپسیس اتفاق می افتد. در سپسیس باکتریها سمی تولید می کنند که باعث انتشار وسیع التهاب در ارگانهای بدن شده و درجه حرارت بدن فرد فشار خون و عملکرد ریه ها و دیگر ارگانها بسرعت تغییر می کند.

شیرخواران زیر 2 ماه، بیشتر مستعد عفونت خون (sepsis) هستند زیرا سیستم ایمنی آنها هنوز بقدر کافی جهت دفع برخی از منابع عفونی، رشد نکرده است. همچنین در افرادی که سیستم ایمنی آنها بوسیله بیماریهای مزمن و بیماریهایی مثل ایدز به مخاطره افتاده است، شایعتر است.

علائم و نشانه های سپسیس:

در نوزادان علائم واضح کمتری دارد ولی این علائم از کودکی به کودک دیگر متفاوت ممکنست باشد. غالباً این کودکان بیحال هستند و از خود نمی توانند مراقبت کنند.

برخی از علائم و نشانه های عفونت خون در نوزادان و کودکان شامل موارد زیر است:

1-بی اشتهایی و اشکال در غذا خوردن

2-تب (بالای 4/100 درجه فارنهایت و 38 درجه) یا گاهی پایین آمدن غیرطبیعی درجه حرارت بدن

3-ناتوانی و سستی و بی ارادگی

4-لتارژی (بی تفاوت و نمی شنود)

5-کاهش تن صدا (مثل گرفتگی صدا)

6-تغییرات ریت قلب یا تاکی کارد است (سپسیس زودرس) و یا برادی کارد است (سپسیس دیررس) و سپسیس معمولاً با شوک همراه است.

7-تنفس سریع یا دیسترس تنفسی

8-آپنه (سیکلی که به مدت 10 ثانیه تنفس نوزاد قطع میشود.)

9-زردی

کودکان بزرگتر که مبتلا میشوند تب از طریق دهان بالای 5/99 فارنهایت یا 5/37 درجه سانتی گراد، استفراغ و احساس طپش قلب داشته باشند. کودکانی که سپسیس دارد مکنست بیماری آنها با یک عفونت مثل سلولیت شروع شودکه انتشار و شروع سلولیت، نشانه بدتر شدن بیماری است نه بهبود آن.

علل سپسیس چیست؟

باکتریها تقریباً، همیشه علت سپسیس نوزادان و کودکان می باشند. باکتریهایی مثل Ecoli، لیستریامنوسیتوژنز، نیسر یا مننژتیدیس، استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفولانزاتیپ B، سالمونلا و استرپتوکوک B بطور معمول بیشتر باعث ایجاد سپسیس در نوزادان و کودکان بیشتر از 3 ماه میشوند.

نوزادان نارس که در بخش مراقبت ویژه NICU بستری میشوند، بشدت مستعد سپسیس هستند زیرا سیستم ایمنی آنها هنوز توسعه نیافته است و نسبت به سایر کودکان ابتدایی تر است و این نوزادان روشهای تهاجمی طولانی مدت مثل Iv line (خطوط داخل عروقی)، کتترهای متعدد، و نیتلاسیون از طریق تراشه را خوب تحمل نمی کنند. انسریون جراحی (برش جراحی) در نوزادان کم سن جهت گذاشتن کتتر یا هر نوع تیوپ دیگری، می تواند مسیری را برای ورود باکتریهایی که بصورت طبیعی در سطح پوست زندگی می کنند به داخل بدن نوزاد فراهم کرده و ایجاد عفونت نماید.

بیشترین علت سپسیس در نوزادان تازه متولد شده، ورود باکتریها در طی حاملگی مادر، زایمان و پس از زایمان به داخل بدن نوزاد می باشد. بعضی از حاملگی های پرخطر که می تواند باعث افزایش ریسک ابتلا به سپسیس در نوزاد شود شامل موارد زیر است:

1-خونریزی

2-تب مادر

3-وجود عفونت در رحم یا جفت

4-پارگی زودرس کیسه آمینوتیک (قبل 37 هفته جنینی)

5-پارگی کیسه آب (آمینوتیک) زودتر از موعد زایمان (18 ساعت یا بیشتر قبل از زایمان)

6-زایمان سخت وطول کشیده

GBS

بعضی باکتریها (بخصوص استرپتوکوک گروه B) توسط نوزادان تازه متولد شده می تواند دریافت شود. دست کم از هر پنج زن حامله ای که حامل باکتری استرپتوکوک گروه B در واژن یا رکتوم خود هستند، یکی از آنها می تواند باکتری را به نوزاد خود در طی زایمان منتقل کند.

تشخیص و درمان سپسیس

علائم و نشانه های سپسیس در نوزاد ممکنست مبهم باشد. تستهای آزمایشگاهی نقش مهمی در قبول یا رد سپسیس بازی می کند این آزمایشات شامل:

1-تست خون (شامل شمارش گلبولهای سفید و قرمز خون) و کشت خون، ممکنست تمام باکتریهای موجود در خون را نشان دهد.

2-آزمایش ادرار که معمولاً توسط گذاشتن کتتراستریل بین مثانه و حالب گرفته میشود. (سوپراپوپک) این آزمایشات میکروسکوپی و کشت ادرار، برای ارزیابی حضور باکتری در ادار است.

3-ممکنست LP انجام شود که بستگی به سن وعلائم نوزاد دارد. یک نمونه مغزی نخاعی اگر آزمایش و کشت انجام شود امکان اینکه نوزاد مبتلا به مننژیت شده یا نه؟ را مشخص می کند.

4-گرافی ها، بخصوص از قفسه سینه (جهت اطمینان از عدم وجود پنومونی) گاهی انجام میشود.

5-اگر نوزاد هر نوع لوله گذاری در بدن داشته باشد (آنژیوکت، کتتر یا شنت) از مایع داخل آن ممکنست جهت بررسی علائم عفونت نمونه گرفته شود.

نوزاد مبتلا به سپسیس یا حتی موارد مشکوک به آن، در بیمارستان جهت درمان بستری می شوند و با دیدن علائم عفونت نهفته، پزشکان آنتی بیوتیکهای قوی تزریقی را برای مقابله با عفونت در نوزاد شروع می کنند.

قطعاً، پزشکان برای عفونت نوزادان، آنتی بیوتیک تراپی را حتی قبل از تشخیص قطعی، شروع می کند. اگر علائم ظاهر شود معمولاً آنها مایعات وریدی را جهت هیدراته کردن نوزاد و داروهای فشار خون را برای بهتر نگهداشتن عملکرد قلب، و داروهای تنفسی را برای کمک به تنفس موثر در نوزاد شروع می کنند.

آیا می توان از سپسیس پیشگیری کرد؟

/ 2 نظر / 1737 بازدید
باقر العلوم

آقای محمد غلامی که نویسنده این متن هستی سعی کن از این به بعد مطالب را خودت بنویسی و کپی پیست نکنی چونکه خواننده وقتی در اینترنت در مورد این مطلب سرچ میکنن عین مطلب را که در تاریخهای گذشته هم وجود دارد را پیدا میکند و براحتی دست شما رو میشود و ابروتان میرود تا کی این ایرانی بازی ها میخاد وجود داشته باشه ... نمیدام

niloofar gharegozlu

باسلام به نظر من مطالب خیلی مختصر بود.برای درک بهتر مطالب نیاز به توضیح بیشتر است.